Për shekuj me radhë, ideja që trupi i njeriut mund të “shkëlqejë” është konsideruar si mit, legjendë apo diçka që i përket vetëm fantazisë. Por shkenca moderne ka vërtetuar diçka tronditëse: çdo njeri në Tokë prodhon dritë, gjatë gjithë kohës, por ajo është aq e dobët sa sytë tanë nuk janë në gjendje ta shohin.
Ky fenomen quhet bioluminishencë ultra-e-dobët, dhe u dokumentua për herë të parë në mënyrë të qartë nga shkencëtarët japonezë në vitin 2009. Duke përdorur kamera jashtëzakonisht të ndjeshme, të afta të kapin edhe fotonet më të dobëta, ata arritën të fotografojnë trupin e njeriut në errësirë totale. Rezultati ishte befasues: trupi i njeriut lëshon dritë reale.
Por nga vjen kjo dritë? A është energji misterioze? Apo diçka mbinatyrore? Përgjigjja është plotësisht shkencore dhe lidhet drejtpërdrejt me proceset jetësore që ndodhin brenda qelizave tona.
Në çdo moment, trupi ynë po kryen miliona reaksione kimike. Gjatë këtyre reaksioneve, veçanërisht atyre që përfshijnë oksigjenin, krijohen molekula të quajtura radikale të lira. Kur këto molekula reagojnë me proteina dhe yndyra në qeliza, ato lëshojnë energji në formën e fotoneve – grimca elementare të dritës.
Në bimë dhe disa kafshë, kjo dritë është e fortë dhe e dukshme (si te xixëllonjat). Te njeriu, drita është shumë herë më e dobët, por ajo ekziston. Në fakt, shkencëtarët kanë zbuluar se intensiteti i kësaj drite ndryshon gjatë ditës. Trupi shkëlqen më shumë në orët e pasdites dhe më pak gjatë natës, në përputhje me ritmin biologjik dhe metabolizmin.
Eksperimentet treguan gjithashtu se zona të ndryshme të trupit lëshojnë sasi të ndryshme drite. Fytyra, për shembull, shkëlqen më shumë se pjesët e tjera të trupit, për shkak të aktivitetit më të madh metabolik dhe qarkullimit të gjakut. Kjo do të thotë se shprehja “fytyra të ndriçon” ka, në një mënyrë të çuditshme, edhe bazë shkencore.
Ky zbulim ka hapur dyer të reja në mjekësi. Shkencëtarët besojnë se duke matur këtë dritë ultra të dobët, në të ardhmen mund të diagnostikohen sëmundje si kanceri, infeksionet apo çrregullimet metabolike – pa pasur nevojë për analiza invazive. Një trup i sëmurë prodhon një model tjetër drite krahasuar me një trup të shëndetshëm.
Edhe më tronditëse është ideja se kur njeriu vdes, kjo dritë shuhet menjëherë. Në momentin kur ndalojnë reaksionet kimike jetësore, ndalon edhe emetimi i fotoneve. Në një kuptim shkencor, jeta është e lidhur drejtpërdrejt me dritën.
Ky fakt ndryshon mënyrën se si e shohim trupin tonë. Ne nuk jemi vetëm organizma biologjikë, por burime të vazhdueshme energjie dhe drite, edhe pse të padukshme. Çdo njeri është, në mënyrën e vet, një qenie që ndriçon.
Shkenca vazhdon të zbulojë se sa pak dimë për trupin tonë dhe sa i ndërlikuar është realiteti biologjik. Ajo që dikur konsiderohej fantazi, sot është fakt i dokumentuar. Dhe ndoshta pyetja më e madhe mbetet: çfarë tjetër po bën trupi ynë që ende nuk jemi në gjendje ta shohim?
